Ísskápur, ísskápur, ísskápur.....

Húsbóndi nokkur kom heim úr vinnu sinni kvöld eitt og sá hvar ókunnugum bíl hafði verið lagt í innkeyrslu hans. Grunaði hann samstundis eiginkonu sína um græsku og hljóp í snatri upp í svefnherbergið þeirra. Fann hann þar spúsu sína þar sem hún var að ljúka við að búa um rúmið.
Rétt í þeirri andrá heyrði húsbóndinn einhvern setjast inn í ókunnuga bílinn og setja hann í gang. Í bræði greip hann því ísskápinn sem þau höfðu í svefnherberginu og fleygði honum út um gluggann þannig að hann lenti á bílnum. Fór húsbóndinn þó ekki nógu gætilega svo hann hrasaði og datt út um gluggann.

Nokkrum klukkustundum síðar rankaði hann við sér á spítala og sá hvar maður nokkur lá illa slasaður honum til hægri handar. Spurði hann manninn hvað í ósköpunum hafi komið fyrir og fékk eftirfarandi svar:

“Ja sko, ég var bara í sakleysi mínu í heimsókn hjá kunningja mínum sem var að halda upp á afmælið sitt. Ég neyddist til að leggja í stæði nágranna hans þar sem hvergi var annars staðar laust. Þegar ég hélt svo af stað heim á leið henti einhver vitleysingur ísskáp út um gluggann!”

Húsbóndinn varð nokkuð vandræðalegur og ákvað að snúa sér við. Sá hann þá hvar annar mun meira slasaður maður lá í rúminu honum til vinstri handar. Spurði húsbóndinn því mann þennan sömu spurningar. Svaraði maðurinn þá:

“Ja sko, ég var bara í sakleysi mínu inni í þessum ísskáp……”