Bolla bolla bolla....

Síðasta fimmtudag skrapp mín til Bristol í sérstaka móttöku sem haldin var til að bjóða erlenda nemendur hér í suðvestrinu velkomna til Englands. Sátum við í rútu í 3 tíma á leið þangað, stoppuðum í 1 og hálfan tíma, hlustuðum á ræður, átum og mingluðum. Að lokum keyrðum við svo heim í 2,5 tíma.

Hehehe... Ferðalag í rúman 5 og hálfan tíma til að stoppa í 1,5 tíma virðist dáldið mikið en þetta var bara hið fínasta ferðalag! Þetta reyndist vera hið besta tækifæri til að sitja og kjafta tímunum saman án þess að fá samviskubit yfir að eiga að vera að gera eitthvað mikilvægara og merkilegra.

Að sjálfsögðu voru líka ýmsar kræsingar bornar á borð fyrir okkur ásamt víni til að kyngja þeim niður með. Ekki slæmt. Sú staðreynd að ekkert hnetusmjör var á borðstólum gleymdist fljótlega þegar ég sá að í boði voru litlar vatnsdeigsbollur með súkkulaði og rjóma. Ég hélt næstum að það væri kominn bolludagur og að ég ætti að ganga um með bolluvönd og slá fólk á bossann. Sem betur fer (held ég) hélt ég aftur að mér og tók ekki til við að slá á bossann á pólitíkusunum og hinum nemendunum með veskinu mínu!

Þegar hugsað er út í það þá er ekki svo langt til bolludagsins. Þá er eins gott að hverjir þeir pólitíkusar og gangandi vegfarendur sem verða á vegi mínum vari sig......

moahahahahaha :)

(Ég sé sjálfa mig náttla alveg fyrir mér sem eina íslendinginn i Plymouth, hlaupandi um með bolluvond að slá fólk á bossann eins og brjáluð væri hehehe)

Till the next time luv´s and honeybuns